سترینغ گفت فراخواندن پزشکان از نظام شیفت آمادهباش (bakjour) به بیمارستان امکان داد فعالیت خود را از سر بگیرد. به گفته او، بحران فوری مهار شده است، اما مشکل اصلی همچنان پابرجاست؛ زیرا کمبود نیرو فقط به پرستاران محدود نمیشود و گروههای مختلف کارکنان حوزه مراقبتهای بهداشتی را دربرمیگیرد.
انتقاد از سیاست مهاجرت و «تغییر مسیر»
او توضیح داد که دولت، بخش مراقبتهای بهداشتی را از شرط حداقل دستمزد بالای تعیینشده برای مهاجرت نیروی کار مستثنا کرده است، اما معتقد است مؤثرترین اقدام، لغو سازوکار «تغییر مسیر» بوده است.
به باور سترینغ، لغو این سازوکار جبران کمبود نیروی انسانی از طریق افرادی را که هماکنون در سوئد حضور دارند دشوار میکند. او تأکید کرد که مستثنا کردن بخش مراقبتهای بهداشتی از شرط حداقل دستمزد برای حل این مشکل کافی نیست.
فراخوان برای مستثنا کردن برخی مشاغل
او افزود که اخراج کارکنان حوزه مراقبتهای بهداشتی ممکن است حتی در میان حامیان تشدید سیاست مهاجرت نیز از حمایت عمومی برخوردار نباشد؛ زیرا بیشتر مردم نمیخواهند این سیاستها به ایجاد بحران در خدمات مراقبتهای بهداشتی منجر شود.
تصویر آرشیوی: بیمارستان دانشگاهی اوپسالا (Akademiska sjukhuset)؛ عکس: کریستین اولسون / TT
