رفیف میگوید در سوئد هدف یک تعرض نژادپرستانه قرار گرفته است. به گفته او، پس از آنکه به یک زن گفت سخنانش نژادپرستانه است، آن زن پاسخ داد: «حق دارم هرچه میخواهم بگویم… این کشور ماست، نه کشور شما.»
رفیف گفت این حادثه روز تولد دخترش را خراب کرد و افزود: «خیلی گریه کردم. احساس میکنم سوئد کشور من هم هست؛ ۲۳ سال است اینجا زندگی میکنم، مالیات میپردازم و فرزندانم اینجا متولد شدهاند.»
روایت رفیف با نتایج گزارشهای رسمی همخوانی دارد. کمیته سازمان ملل متحد برای رفع تبعیض نژادی سال گذشته از سوئد انتقاد کرد و از افزایش نفرت علیه مسلمانان، سوئدیهای دارای تبار آفریقایی، روما و یهودیان خبر داد.
دفتر نماینده رسیدگی به امور تبعیض، موسوم به DO، در سالهای اخیر افزایش چشمگیر گزارشها را ثبت کرده است. تبعیض بر مبنای خاستگاه قومی بیشترین فراوانی را داشته و گزارشهای مرتبط با دین و باور نیز از سال ۲۰۲۰ افزایش یافتهاند.
گزارش این مؤسسه نشان میدهد نژادپرستی در جنبههای مختلف زندگی روزمره، از حملونقل عمومی و مدارس گرفته تا بازار کار و مسکن، بروز پیدا میکند.
در این گزارش همچنین آمده است که بسیاری از قربانیان، حتی در مواردی که شواهد روشنی ارائه میکنند، پس از گزارش جرایم ناشی از نفرت، دستیابی به احقاق حق را دشوار میدانند.
آمار پلیس نیز این دشواری را نشان میدهد؛ تنها ۵٫۳ درصد از مجموع گزارشهای جرایم ناشی از نفرت به کشف جرم منجر میشود؛ موضوعی که پیشتر کمیته سازمان ملل نیز از آن انتقاد کرده بود.
رفیف گفت: «بسیار مهم است که این جرایم علنی شوند، وگرنه به مشکلی تبدیل خواهند شد که هیچکس آن را نمیبیند.»
او جامعه را «تا حد زیادی سرشار از نفرت» توصیف کرد و گفت این برداشت در سالهایی که در زمینه تحقیق درباره جرایم ناشی از نفرت کار کرده، در ذهنش شکل گرفته است.
کمیته سازمان ملل همچنین از افزایش گفتمان نفرت، از جمله اظهارات برخی چهرههای عمومی، انتقاد کرده است. مؤسسه حقوق بشر سوئد نیز به نقل از شرکتکنندگان در مطالعه خود اعلام کرد اظهاراتی که گروههای کامل اجتماعی را هدف قرار میدهند، به عادیسازی نژادپرستی کمک میکنند.
دیگر جرئت رفتن به ساحل را ندارد
رفیف تأکید میکند که حجابش را کنار نخواهد گذاشت، اما میگوید این حادثه تأثیر عمیقی بر او گذاشته است.
تصویر مونتاژی و آرشیوی: Foto TT
