تاریخ نشان میدهد که دیدار آرژانتین و انگلیس همواره با دیگر مسابقات تفاوت داشته است. از جزایر مالویناس و «دست خدا» گرفته تا خاطرات دیهگو مارادونا و دیوید بکام، مجموعهای از رویدادها باعث شده این رویارویی از مرزهای فوتبال فراتر برود و جایگاه ویژهای در حافظه هواداران داشته باشد.
مناقشه جزایر فالکلند؛ آغاز ماجرا
آرژانتین جزایر فالکلند را بخشی از سرزمین خود میداند که در دوران استعمار از آن جدا شده است؛ در مقابل، بریتانیا تأکید میکند سرنوشت این جزایر باید بر اساس خواست ساکنان آن تعیین شود؛ ساکنانی که بیشترشان خود را بریتانیایی میدانند.
سازمان ملل متحد این جزایر را در شمار سرزمینهای غیرخودگردان قرار داده و از دهه ۱۹۶۰ تاکنون خواستار حل این مناقشه از راه مذاکره است.
تنشی که از سیاست به سکوهای ورزشگاه رسید
در دهههای گذشته، برخی دیدارهای دو تیم در خارج از زمین با فضای پرتنش، شعارها و تحریکهای متقابل هواداران همراه بوده است؛ بهویژه در رقابتهای جام جهانی، که جام جهانی ۱۹۹۸ از مهمترین نمونههای آن به شمار میرود.
با وجود آنکه رابطه هواداران دو تیم به سطح خصومت مشاهدهشده در برخی شهرآوردهای خشونتآمیز اروپا نرسیده است، دیدارهای تیمهای ملی انگلیس و آرژانتین همواره بار عاطفی و سیاسی ویژهای داشتهاند و از خاصترین مسابقات جام جهانی محسوب شدهاند.
رقابتی ماندگار در تاریخ جام جهانی
در زمین فوتبال، این خصومت به یکی از مشهورترین روایتهای تاریخ جام جهانی تبدیل شد. آغاز این ماجرا به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۱۹۶۶ بازمیگردد؛ جایی که انگلیس با یک گل آرژانتین را شکست داد. این مسابقه پس از اخراج آنتونیو راتین، کاپیتان آرژانتین، با جنجال گستردهای روبهرو شد.
تنشها در جام جهانی ۱۹۹۸ بار دیگر بالا گرفت؛ زمانی که دیوید بکام پس از خطا روی دیهگو سیمئونه از زمین اخراج شد و آرژانتین در ضربات پنالتی به مرحله بعد صعود کرد.
اما در جام جهانی ۲۰۰۲، انگلیس با پیروزی یک بر صفر و گلی که بکام از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند، بخشی از اعتبار از دسترفته خود را بازپس گرفت. به این ترتیب، کفه ترازو میان دو تیم همچنان تقریباً برابر ماند و بحث و جدل میان آنها ادامه پیدا کرد؛ دیداری که همچنان یکی از اثرگذارترین رویاروییها در تاریخ فوتبال است.
برای هواداران، این مسابقات صرفاً رقابت میان دو تیم ملی نبود، بلکه رویارویی نمادها و نسلهایی بود که بخشی از تاریخ جام جهانی را رقم زدهاند.
اسکالونی: این فقط فوتبال است
لیونل اسکالونی در پاسخ به پرسش خبرنگاران گفت نسلهای امروز نباید میراث درگیریهای گذشته را بر دوش بکشند و خواستار آن شد که این مسابقه بهعنوان رویارویی فوتبالی میان دو تیم بزرگ، و نه چیزی بیشتر، دیده شود.
این موضع نشاندهنده رویکردی است که شماری از بازیکنان و مربیان دو کشور در سالهای اخیر بارها بر آن تأکید کردهاند؛ رویکردی که میکوشد فوتبال را از اختلافهای سیاسی جدا کند.
