یک دانشگاه پس از آنکه زنی پیشنهاد شغلی را پذیرفت و در یک تماس تلفنی اعلام کرد باردار است، از استخدام او منصرف شد. این زن همچنین در همان تماس پرسید آیا میتواند در دوران بارداری بهصورت پارهوقت کار کند.
مسئول دانشگاه روز بعد به او اطلاع داد که این مؤسسه دیگر قصد استخدامش را ندارد.
این زن در شکایت خود به دفتر امبودسمن امور تبعیض گفت: «وقتی پیشنهاد را پس گرفتند، شوکه شدم و فقط توانستم با سردرگمی بگویم که متوجه شدم.»
او معتقد بود کارفرما از پرسش او درباره امکان کار پارهوقت بهعنوان بهانهای برای محروم کردنش از شغل به دلیل بارداری استفاده کرده است.
دفتر امبودسمن امور تبعیض پس از بررسی پرونده به این نتیجه رسید که زن و مسئول دانشگاه در جریان تماس تلفنی یکدیگر را بهدرستی درک نکردهاند.
این دفتر همچنین اعلام کرد که مسئول دانشگاه باید در تماس بعدی، در ۵ فوریه، توضیح میداد که پیشنهاد کار تماموقت همچنان پابرجاست؛ حتی اگر امکان کار پارهوقت وجود نداشته باشد، مگر در موارد پزشکی تأییدشده.
بارداری بهعنوان دلیل تصمیم قابل اثبات نیست
به گفته دفتر امبودسمن، توضیح دانشگاه قابل رد کردن نیست: دانشگاه پرسش زن را بهعنوان شرط او برای کار پارهوقت برداشت کرده و همین برداشت، نه بارداری بهخودیخود، باعث پس گرفتن پیشنهاد استخدام شده است.
