خشم پس از جلوگیری از اخراج یک محکوم به تجاوز به یک خردسال

یوهان فوشل، وزیر مهاجرت (از حزب محافظه کار) نارضایتی شدید خود را از تصمیم دادگاه تجدید نظر مبنی بر عدم اخراج مرد جوانی که به تجاوز به دختری خردسال در شهری در شمال سوئد محکوم شده بود، ابراز کرد.

وورچل در بیانیه ای به کوارتال گفت: “فکر می کنم این چیز وحشتناکی است. این یک ناامیدی برای قربانیان است و توهین به همه کسانی است که به قانون پایبند هستند و برای درست زندگی کردن تلاش می کنند.”

تجاوز جنسی در داخل تونل عابر پیاده

این حادثه به یک عصر در سپتامبر 2024 برمی گردد، زمانی که مایا اوبری، 17 ساله، در راه بازگشت از محل کار به خانه خود در محله اندرسورپ بود. در حالی که او در حال عبور از یک تونل بود، مرد جوانی به او نزدیک شد و شروع به آزار و اذیت او و سپس تجاوز جنسی به او کرد.

مقتول در شهادت خود گفت که وحشت زده و سعی کرده در برابر او مقاومت کند اما به دلیل ترس شدید نتوانسته مانع او شود. چند روز پس از این حادثه، او متوجه شد که مهاجم در همان مدرسه ای که او تدریس می کند، باعث شوک اضافی او شد.

دادگاه بدوی متهم را به دلیل ناکافی بودن مدارک تبرئه کرد و این موضوع خشم قربانی را برانگیخت و وی با انتقاد از عملکرد یکی از اعضای هیئت منصفه گفت: او به عقب تکیه داده بود و با چشمان بسته انگار خواب بود.

جنجال گسترده پس از صدور حکم

این خبر پس از به اشتراک گذاشتن یکی از معروف ترین حساب های ضد مهاجرتی جناح راست در پلتفرم X، به طور گسترده در رسانه های اجتماعی پخش شد. این حساب نام محکوم را فاش کرد و اینکه او یک اریتره ای است که در سوئد پناهندگی گرفته است.

او گفت که دادگاه برای اخراج فردی که در سوئد حق حمایت دارد، جرم را جدی اما نه استثنایی می‌داند.

موارد تجاوز جنسی در 9 سال دو برابر شده است

در دوره بین سال‌های 2015 تا 2024، تعداد پرونده‌های تجاوز جنسی که در آنها حکم صادر شده در دادگاه‌های بدوی بیش از دو برابر شده و از 223 به 462 مورد رسیده است.

دکتر استینا هولمبری، استادیار جرم‌شناسی، این افزایش را به تأثیر قابل توجه «قانون رضایت» که در سال 2018 تصویب شد، نسبت می‌دهد که فعالیت جنسی بدون رضایت صریح را تجاوز جنسی می‌داند.

هامبری به رادیو گفت P4با توجه به افزایش گزارش‌ها، تعداد تعقیب‌ها افزایش یافته است. درصد موارد ارجاع شده به دادگاه که منجر به محکومیت می‌شود نیز در سال‌های اخیر افزایش یافته است.»

مایا اوبیری امیدوار است که داستان او پیامی امیدبخش باشد: “من فکر می کنم نباید از صحبت کردن در مورد آن به هیچ وجه خجالت بکشد و امید وجود دارد.” او به همان ایستگاه رادیویی گفت. با این حال، او اعتراف کرد که این حادثه در زندگی او باقی خواهد ماند: “از او متنفرم زیرا او مرا نابود کرد.”