نیروهای دفاعی تصمیم گرفتند برنامه های خود را برای پرتاب ماهواره های عملیاتی خود تا قبل از سال 2030، در اقدامی با هدف تقویت قابلیت های خود در نظارت و شناسایی، در پس زمینه وخامت اوضاع امنیتی در منطقه، تسریع بخشند.
طرح اولیه این بود که سوئد تا سال 2030 ماهوارههای نظامی داشته باشد، اما نیروهای دفاعی سرویس مواد دفاعی (Försvarets Materielverk) را مأمور کردند تا این روند را از طریق آنچه به عنوان “تهیه تسریع شده” شناخته میشود، تسریع بخشد.
آندس ساندمان، رئیس دفاع فضایی (Sveriges rymdförsvar)، به تلویزیون سوئد گفت:SVT) “نیروهای دفاعی در مدت نسبتاً کوتاهی ماهواره های عملیاتی خواهند داشت” بدون اینکه تاریخ دقیق یا تعداد ماهواره ها مشخص شود.
ماهواره های تجسسی غیرمسلح
انتظار میرود که ماهوارههای جدید برای اهداف شناسایی و نظارت، بهویژه در مناطقی مانند دریای بالتیک، بدون برنامهریزی برای تسلیحات استفاده شوند.
ساندمن تاکید کرد که دلیل تسریع این پروژه به دلیل تغییر ماهیت تهدیدات است. او گفت: «امروزه سلاحها به مسافتهای بیشتری میرسند، بنابراین باید بدانیم در فواصل بسیار طولانیتر چه اتفاقی میافتد.»
وی افزود: فناوری فضایی هم از نظر هزینه و هم از نظر دسترسی مقرون به صرفه تر از قبل شده است.
پرتاب ماهواره از سوئد و خارج از کشور
نیروهای دفاعی امیدوارند در آینده بتوانند ماهواره های خود را از پایگاه فضایی اسرنگ در شمال سوئد به فضا پرتاب کنند، اما این احتمال وجود دارد که اولین پرتاب از کشور دیگری انجام شود.
سوئد در حال حاضر دو ماهواره برای اهداف آموزشی در مدار دارد: ماهواره Gna-3 که سال گذشته پرتاب شد و ماهواره Bifrost که امسال با همکاری دانمارک به فضا پرتاب شد.
نظارت بر فعالیت های فضایی بین المللی
در حال حاضر حدود 15 نفر در یگان دفاع فضایی کار می کنند و پیش بینی می شود این تعداد طی پنج سال آینده دو برابر شود.
این واحد از آنچه به عنوان “تصویر موقعیت فضایی” شناخته می شود پیروی می کند، جایی که حرکات ماهواره های متعلق به کشورهای دیگر، به ویژه ماهواره هایی را که از سوئد عبور می کنند یا حرکات غیرعادی انجام می دهند، نظارت می کند.
سوئد در این زمینه تنها نیست. بلکه یکی از چندین کشوری است که در دفاع فضایی سرمایه گذاری می کند، در میان هشدارهای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) مبنی بر اینکه فضا ممکن است به عرصه ای بالقوه برای درگیری های آینده تبدیل شود.
ساندمن گفت: “با افزایش علاقه، فعالیت و اتکا به فضا، پتانسیل درگیری ها یا تبدیل شدن فضا به عرصه درگیری افزایش می یابد.”
