
در روزگاری نهچندان دور، تلفن وسیلهای دلپذیر برای ارتباط بود و شنیدن صدای عزیزان، بخشی از زندگی روزمره به شمار میرفت. اما امروز، در عصر پیامرسانها و شبکههای اجتماعی، تماس تلفنی دیگر جایگاه سابق را ندارد. نسل جدید نهتنها تمایلی به تماس تلفنی ندارد، بلکه بسیاری از آنان از آن میترسند و زنگ تلفن را منبع اضطراب میدانند.
به نوشتهی پایگاه خبری «سیبیاس نیوز»، پژوهشها نشان میدهد که حدود نود درصد از جوانان نسل جدید هنگام برقراری تماس تلفنی دچار اضطراب میشوند. آنان تماس را تجربهای پرتنش میدانند و ترجیح میدهند از طریق پیامک یا پیامرسانهای اجتماعی ارتباط بگیرند. به گفتهی این گزارش، جوانان هنگام تماس تلفنی نگراناند مبادا اشتباه حرف بزنند، پاسخ نامناسب بدهند یا مکالمه بیش از حد طولانی شود.
به نقل از هفتهنامهی «نیوزویک»، نسل جدید که با تلفن همراه، پیامک و گفتوگوهای آنلاین بزرگ شده است، به ارتباطات متنی عادت دارد؛ ارتباطی که در آن فرصت ویرایش، تفکر و کنترل زمان وجود دارد. در مقابل، تماس تلفنی نوعی گفتوگوی فوری و بدون امکان بازنگری است و همین امر باعث احساس ازدستدادن کنترل و اضطراب میشود.
کارشناسان ارتباطات اجتماعی بر این باورند که کاهش تماسهای صوتی و تلفنی در زندگی روزمره باعث افت مهارتهای گفتاری و کاهش توانایی در برقراری ارتباط کلامی شده است. بسیاری از جوانان، حتی در محیط کار، ترجیح میدهند از طریق ایمیل یا چت سازمانی با همکاران ارتباط بگیرند تا از اضطراب گفتوگوهای تلفنی در امان باشند. در موارد افراطی تر حتی در یک خانه یا محل کار بجای صحبت با یکدیگر چت می کنند!
به نوشتهی پایگاه «ساکسس دات کام»، ریشهی این پدیده را باید در تغییر عادات ارتباطی جستوجو کرد. در دنیای دیجیتال، افراد کنترل کامل بر محتوای پیام دارند و میتوانند پیش از ارسال، جملهها را اصلاح یا حتی تصمیم بگیرند که پاسخی ندهند. اما تماس تلفنی چنین فرصتی نمیدهد و همین بیاختیاری لحظهای میتواند برای برخی افراد بهشدت نگرانکننده باشد.
علاوه بر این، تجربههای ناخوشایند گذشته، مانند تماسهای ناگهانی، پاسخ سرد مخاطب یا گفتوگوهای تنشزا، میتواند ترس از تماس را در ذهن فرد تقویت کند. در نتیجه، زنگ تلفن برای بسیاری دیگر نشانهای از خطر است، نه فرصتی برای ارتباط.
روانشناسان توصیه میکنند که برای غلبه بر این ترس، تماسهای کوتاه و هدفمند تمرین شود. به گفتهی آنان، آمادهسازی ذهنی، تنفس عمیق پیش از تماس، و تعیین زمان مشخص برای گفتوگو میتواند به کاهش اضطراب کمک کند. همچنین توصیه میشود افراد پیش از تماس، نکات اصلی گفتوگو را یادداشت کنند تا کنترل بیشتری بر مکالمه داشته باشند.
با این حال، تماس تلفنی همچنان یکی از مؤثرترین روشهای ارتباط انسانی باقی مانده است. شنیدن لحن، احساس و واکنشهای لحظهای در صدا، چیزی است که هیچ پیام متنی نمیتواند جایگزین آن شود. نسل جدید اگر بیاموزد که با آگاهی و آرامش با تماس تلفنی روبهرو شود، شاید دوباره بتواند از این شیوهی ارتباطی بهره ببرد و آن را نه تهدید، بلکه فرصتی برای گفتوگوی واقعی بداند.
به نقل از گزارشهای «سیبیاس نیوز» و «نیوزویک»، پدیدهی «ترس از تماس تلفنی» در میان نسل جدید نه یک بیماری، بلکه نتیجهی دگرگونی بزرگ در شیوههای ارتباطی بشر است؛ دگرگونیای که اگر آگاهانه مدیریت شود، میتواند راه را برای تعادلی تازه میان جهان دیجیتال و ارتباط انسانی هموار سازد.
به نوشتهی پایگاه خبری «سیبیاس نیوز»، پژوهشها نشان میدهد که حدود نود درصد از جوانان نسل جدید هنگام برقراری تماس تلفنی دچار اضطراب میشوند. آنان تماس را تجربهای پرتنش میدانند و ترجیح میدهند از طریق پیامک یا پیامرسانهای اجتماعی ارتباط بگیرند. به گفتهی این گزارش، جوانان هنگام تماس تلفنی نگراناند مبادا اشتباه حرف بزنند، پاسخ نامناسب بدهند یا مکالمه بیش از حد طولانی شود.
به نقل از هفتهنامهی «نیوزویک»، نسل جدید که با تلفن همراه، پیامک و گفتوگوهای آنلاین بزرگ شده است، به ارتباطات متنی عادت دارد؛ ارتباطی که در آن فرصت ویرایش، تفکر و کنترل زمان وجود دارد. در مقابل، تماس تلفنی نوعی گفتوگوی فوری و بدون امکان بازنگری است و همین امر باعث احساس ازدستدادن کنترل و اضطراب میشود.
کارشناسان ارتباطات اجتماعی بر این باورند که کاهش تماسهای صوتی و تلفنی در زندگی روزمره باعث افت مهارتهای گفتاری و کاهش توانایی در برقراری ارتباط کلامی شده است. بسیاری از جوانان، حتی در محیط کار، ترجیح میدهند از طریق ایمیل یا چت سازمانی با همکاران ارتباط بگیرند تا از اضطراب گفتوگوهای تلفنی در امان باشند. در موارد افراطی تر حتی در یک خانه یا محل کار بجای صحبت با یکدیگر چت می کنند!
به نوشتهی پایگاه «ساکسس دات کام»، ریشهی این پدیده را باید در تغییر عادات ارتباطی جستوجو کرد. در دنیای دیجیتال، افراد کنترل کامل بر محتوای پیام دارند و میتوانند پیش از ارسال، جملهها را اصلاح یا حتی تصمیم بگیرند که پاسخی ندهند. اما تماس تلفنی چنین فرصتی نمیدهد و همین بیاختیاری لحظهای میتواند برای برخی افراد بهشدت نگرانکننده باشد.
علاوه بر این، تجربههای ناخوشایند گذشته، مانند تماسهای ناگهانی، پاسخ سرد مخاطب یا گفتوگوهای تنشزا، میتواند ترس از تماس را در ذهن فرد تقویت کند. در نتیجه، زنگ تلفن برای بسیاری دیگر نشانهای از خطر است، نه فرصتی برای ارتباط.
روانشناسان توصیه میکنند که برای غلبه بر این ترس، تماسهای کوتاه و هدفمند تمرین شود. به گفتهی آنان، آمادهسازی ذهنی، تنفس عمیق پیش از تماس، و تعیین زمان مشخص برای گفتوگو میتواند به کاهش اضطراب کمک کند. همچنین توصیه میشود افراد پیش از تماس، نکات اصلی گفتوگو را یادداشت کنند تا کنترل بیشتری بر مکالمه داشته باشند.
با این حال، تماس تلفنی همچنان یکی از مؤثرترین روشهای ارتباط انسانی باقی مانده است. شنیدن لحن، احساس و واکنشهای لحظهای در صدا، چیزی است که هیچ پیام متنی نمیتواند جایگزین آن شود. نسل جدید اگر بیاموزد که با آگاهی و آرامش با تماس تلفنی روبهرو شود، شاید دوباره بتواند از این شیوهی ارتباطی بهره ببرد و آن را نه تهدید، بلکه فرصتی برای گفتوگوی واقعی بداند.
به نقل از گزارشهای «سیبیاس نیوز» و «نیوزویک»، پدیدهی «ترس از تماس تلفنی» در میان نسل جدید نه یک بیماری، بلکه نتیجهی دگرگونی بزرگ در شیوههای ارتباطی بشر است؛ دگرگونیای که اگر آگاهانه مدیریت شود، میتواند راه را برای تعادلی تازه میان جهان دیجیتال و ارتباط انسانی هموار سازد.













