بر اساس گزارش رادیو سوئد، امروزه ۹ نفر از هر ۱۰ شهروند استکهلم ترجیح میدهند پس از مرگ، سوزانده شوند. این رقم در سراسر کشور حدود ۸۶ درصد است و روندی رو به افزایش نشان میدهد. سوزاندن جسد که تا چند دهه پیش امری نادر به شمار میرفت، اکنون به یکی از رایجترین شیوههای تدفین در جوامع شمال اروپا تبدیل شده است.
تحلیلگران اجتماعی معتقدند که افزایش آگاهیهای زیستمحیطی، کمبود زمین برای آرامستان ها و تمایل به سادهتر کردن مراسم پس از مرگ از مهمترین دلایل گسترش این گرایش است. با این حال، برخی از ناظران فرهنگی ارتباط این روند را با تأثیرات فلسفی و معنوی نیز بیارتباط نمیدانند.
در سالهای اخیر، علاقه به اندیشههای فلسفی شرق، از جمله آموزههای زرتشت، فیلسوف و اندیشمند ایرانی، در میان تحصیلکردگان غربی افزایش یافته است. زرتشت در بیش از دو هزار و پانصد سال پیش بر پاکی عناصر طبیعی – خاک، آب، باد و آتش – تأکید داشت و سوزاندن جسد را از نظر بهداشتی و زیستمحیطی روشی برتر میدانست. در ایران باستان، آتش نماد روشنایی و راستی بود و سوزاندن مردگان، وسیلهای برای بازگرداندن جسم به چرخه طبیعت و پاکی شمرده میشد.
در جوامع مدرن امروزی، بسیاری از مردم سوئد دلایل خود برای انتخاب سوزاندن جسد را مشابه همین دیدگاهها عنوان میکنند. آنان باور دارند که این روش، کمترین آسیب را به محیطزیست میزند و از نظر بهداشت عمومی نیز بهمراتب سالمتر از دفن در خاک است.
با آنکه سوئد کشوری سکولار به شمار میرود و باورهای دینی نقش چندانی در تصمیمهای مربوط به مرگ و تدفین ندارد، اما شباهت میان گرایش کنونی مردم این کشور و آیینهای کهن ایرانی، توجه بسیاری از پژوهشگران فرهنگی را جلب کرده است. به گفتهی برخی از آنان، شاید بتوان گفت که اندیشههای زرتشت، پس از گذشت هزاران سال، بار دیگر در جهان مدرن پژواکی تازه یافتهاند.
تحلیلگران اجتماعی معتقدند که افزایش آگاهیهای زیستمحیطی، کمبود زمین برای آرامستان ها و تمایل به سادهتر کردن مراسم پس از مرگ از مهمترین دلایل گسترش این گرایش است. با این حال، برخی از ناظران فرهنگی ارتباط این روند را با تأثیرات فلسفی و معنوی نیز بیارتباط نمیدانند.
در سالهای اخیر، علاقه به اندیشههای فلسفی شرق، از جمله آموزههای زرتشت، فیلسوف و اندیشمند ایرانی، در میان تحصیلکردگان غربی افزایش یافته است. زرتشت در بیش از دو هزار و پانصد سال پیش بر پاکی عناصر طبیعی – خاک، آب، باد و آتش – تأکید داشت و سوزاندن جسد را از نظر بهداشتی و زیستمحیطی روشی برتر میدانست. در ایران باستان، آتش نماد روشنایی و راستی بود و سوزاندن مردگان، وسیلهای برای بازگرداندن جسم به چرخه طبیعت و پاکی شمرده میشد.
در جوامع مدرن امروزی، بسیاری از مردم سوئد دلایل خود برای انتخاب سوزاندن جسد را مشابه همین دیدگاهها عنوان میکنند. آنان باور دارند که این روش، کمترین آسیب را به محیطزیست میزند و از نظر بهداشت عمومی نیز بهمراتب سالمتر از دفن در خاک است.
با آنکه سوئد کشوری سکولار به شمار میرود و باورهای دینی نقش چندانی در تصمیمهای مربوط به مرگ و تدفین ندارد، اما شباهت میان گرایش کنونی مردم این کشور و آیینهای کهن ایرانی، توجه بسیاری از پژوهشگران فرهنگی را جلب کرده است. به گفتهی برخی از آنان، شاید بتوان گفت که اندیشههای زرتشت، پس از گذشت هزاران سال، بار دیگر در جهان مدرن پژواکی تازه یافتهاند.
